Bijna een jaar geleden stuurde ik het allereerste deel van de Nesse serie op naar uitgeverij Zilverbron in de hoop dat zij het manuscript aan zouden nemen. Terwijl ik wachtte op antwoord, ontstond er een nieuw verhaal idee. Ik zou het kort houden, zo’n 10.000 – 15.000 woorden. Wie weet leuk om mee te doen met de Harland Prijs?
Kort is niet aan mij besteed. Het verhaal ontplofte al snel naar 30.000 woorden, waarmee het met recht een novelle werd: de weeswaker. Wat nu? Te lang voor wedstrijden, te lang om op mijn website te posten. Een vriend zei: waarom schrijf je niet nog een verhaal? Ja dág, het is niet alsof de ideeën zo maar aan komen waaien, dat gaat mij nooit lukken.
Diezelfde nacht (02:00 om precies te zijn), kwam er een idee aanwaaien. Terug naar mijn laptop dus. Ik denk dat het half vier was voordat ik de laptop weer afsloot, maar het idee stond: de kruidenkinderen. Een verhaal dat zich zeventien jaar na het einde van de weeswaker afspeelt. Alida is nog steeds de hoofdpersoon, alleen een stukje ouder.
In de weeswaker is Alida vijfendertig, het laatste hoofdstuk speelt zich bijna zes jaar af na het einde van de weeswaker, wat Alida achtenvijftig maakt. De ‘mam, hoe voelt het om oud te zijn?’ was misschien niet de beste insteek om mijn vraag mee te beginnen, maar ze vergaf mij snel. 😉 Ouderdom komt met gebreken is niet voor niets een bekend spreekwoord en dat merkt Alida ook zeker.
Na het nodige onderzoek kwam de kruidenkinderen tot stand en ook die resulteerde in rond de 30.000 woorden. Vervolgens was het tijd om te herschrijven, waardoor het verhaal langzaam groeide en manuscript lengte kreeg, waardoor er in amper vier maanden tijd een tweeluik in een boek was ontstaan.
Toen kwam het bericht dat de uitgeverij interesse had om mijn boek uit te geven onder Zilverbron. Daar zat ik op te wachten! Alleen, wat nu? Het Koninkrijk van Nesse was mijn grote fantasy wereld waar ik al zestien jaar aan werk, maar de weeswaker & de kruidenkinderen vormen samen een korter geheel, representeren mijn huidige schrijfervaring beter en het is één boek in plaats van een serie.
Na overleg met de uitgever besloten we dat we eerst de weeswaker & de kruidenkinderen uit gingen geven, waardoor project Nesse stil kwam te liggen. Op de achtergrond pruttelde het verhaal nog: er waren plotpunten waarvan ik niet wist wat ik ermee aan moest, er zat een groot plotgat wat ik niet opgelost kreeg. Een extra reden om de wereld van het Koninkrijk van Nesse even te laten en mij eerst te concentreren op het andere verhaal.
Bijna een jaar lang was ik bezig met herschrijven, feedback inwinnen en weer aanpassen. Half september, bijna een jaar nadat het eerste deel van Nesse naar de uitgever ging, vertrok de weeswaker & de kruidenkinderen naar Zilverbron.
En dan nu: wachten totdat de redactie begint en ondertussen terugkeren naar het Koninkrijk van Nesse. Ik heb mijn laptop en toetsenbord in de aanslag. Mijn pot thee staat klaar op tafel, er is overlegd met de uitgever over het plotgat en daar is een oplossing voor gekomen: ik ben er klaar voor.
De titel is nog onder voorbehoud. Het is mogelijk dat de weeswaker & de kruidenkinderen nog gaat veranderen in iets anders, maar voor nu is dit de werktitel.